Yeni okuduğum bir kitap hakkında konuşmak istiyorum.Kitap engelli bireylerin gerçekten yaşamış olduğu şeyler hakkında şuanki imkanlar da her ne kadar yetersiz olsa da bundan yaklaşık 25 yıl önce imkanlar daha kısıtlıydı.Bir gün Süleyman Demirel bir hastanenin açılış konuşmasını yapıyor.Engelli bir birey bu sırada onunla konuşmak ve şikayet ve isteklerini söylemek istiyor.Tabi korumalar kendisine izin vermiyorlar.O da konuşmanın bambaşka bir yolunu buluyor.Nasıl mı?Tekerlekli sandalyesinden kendini yere atıyor ve bağırıyor. Ehh tüm muhabirler dahil herkesin dikkatini çekiyor tabi ve yaptığı bu cesurca hareket sayesinde Süleyman Demirelle konuşmayı başarıyor.Yapılan hastanelerde tekerlekli sandalyeler için bir yol olmamasından bahsediyor.Yazılana göre konuşma sonrasında Süleyman Demirel tüm kamu binalarında engelliler için giriş yapılmasını emrediyor. Okuduğum haberde geçen aralık ayında nüfusun %6,9'unun engelli olduğu belir...
Bu Blogda Ara
Değişim